വൈകുന്നേരം ആകാശം ഓറഞ്ച്‑പിങ്ക് നിറങ്ങളാൽ മൂടുമ്പോൾ, പുഴയുടെ അരികിൽ എന്നൊരു ചെറു ഗ്രാമക്കാരി, പഴയ ഒരു പുസ്തകശേഖരം കുളിരായി തൊട്ടു. അവൾക്ക് അതേ സമയം ഒരു ശൂന്യമായ നോട്ട്ബുക്ക്യും, ഒരു ലളിതമായ പാന്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു – അതു അവൾക്ക് പുതിയ കവിതകൾ എഴുതി പോക്കാൻ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ സ്ഥലമായിരുന്നു.
മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ അതിജീവനത്തിന്റെയും മാതൃസ്നേഹത്തിന്റെയും ഉത്തമ ഉദാഹരണമായ 'ജരിതയും മക്കളും' (Jarithayum Makkalum) കവിത, ഖാണ്ഡവദഹന പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒരു അമ്മപ്പക്ഷിയുടെയും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും സ്നേഹബന്ധം ആവിഷ്കരിക്കുന്നു. മന്ദപാലൻ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ജരിത തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും, അമ്മ രക്ഷപ്പെടാനായി കുഞ്ഞുങ്ങൾ ത്യാഗത്തിന് തയ്യാറാകുന്നതും ഈ കാവ്യഭാഗത്തിന്റെ കാതലാണ്. Share public link